Topic 2 Η επισήμανση σημαντικής νομολογίας σε σχέση με την Οδηγία

Άρθρο 5: «Προκειμένου να πραγματωθεί η πλήρης ισότητα, η αρχή της ίσης μεταχείρισης δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να διατηρήσουν ή να θεσπίσουν ειδικά μέτρα με σκοπό την πρόληψη ή την αντιστάθμιση μειονεκτημάτων λόγω φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής».

  • οργανώσεις ατόμων συγκεκριμένης φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής, όταν ο κύριος σκοπός τους είναι η προαγωγή των ειδικών αναγκών των εν λόγω ατόμων

Άρθρο 4: «η διαφορετική μεταχείριση που βασίζεται σε ένα χαρακτηριστικό σχετικό με τη φυλετική ή εθνοτική καταγωγή δεν συνιστά διάκριση όταν, λόγω της φύσης των συγκεκριμένων επαγγελματικών δραστηριοτήτων ή του πλαισίου εντός του οποίου διεξάγονται αυτές, ένα τέτοιο χαρακτηριστικό αποτελεί ουσιαστική και καθοριστική επαγγελματική προϋπόθεση, εφόσον ο στόχος είναι θεμιτός και η προϋπόθεση είναι ανάλογη».

  • Πώς αξιολογείται το κριτήριο της αναλογικότητας;
  • Το εν λόγω μέσο υπεράσπισης χρησιμοποιείται  «σε πολύ περιορισμένες περιπτώσεις».      (Αιτιολογική σκέψη 18 του Προοιμίου)   
  • Όταν πιθανολογείται διάκριση (εκ πρώτης όψεως διάκριση), το βάρος της απόδειξης αντιστρέφεται στον εναγόμενο (άρθρο 8(1)) ο εναγόμενος οφείλει να καταδείξει ότι δεν προέβη σε διακριτική μεταχείριση, αντί να απαιτείται από τον ενάγοντα να αποδείξει πλήρως τη διάκριση (όχι σε ποινικές διαδικασίες)
  • Μπορείτε να βασιστείτε σε στατιστικά στοιχεία για να αποδείξετε την ύπαρξη έμμεσης διάκρισης (αιτιολογική σκέψη 18 του Προοιμίου)  οι φορείς ισότητας έχουν καθήκον να διενεργούν ανεξάρτητες εθνικές έρευνες για τις διακρίσεις (άρθρο 13(2))
  • Είναι καθήκον των φορέων ισότητας δυνάμει του άρθρου 13(2) της Οδηγίας να «[παρέχουν ανεξάρτητη συνδρομή] προς τα θύματα διακρίσεων όταν καταγγέλλουν διακριτική μεταχείριση». 
  • Άρθρο 7(2) ενώσεις, οργανώσεις ή άλλα νομικά πρόσωπα, τα οποία έχουν έννομο συμφέρον να διασφαλίσουν ότι τηρούνται οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας, μπορούν να κινήσουν, είτε εξ ονόματος του ενάγοντος/αιτούντος είτε προς υπεράσπισή του κάθε δικαστική ή/και διοικητική διαδικασία. 
  • Η Οδηγία καθορίζει τις ελάχιστες, όχι τις μέγιστες προϋποθέσεις (άρθρο 6(1)).
  • καταβολή αποζημίωσης  «αποτελεσματική, ανάλογη και αποτρεπτική»
  • ποινικές υποθέσεις καταβολή χρηματικής ποινής ή φυλάκιση
  • οι κυρώσεις μπορούν να συνίστανται σε απαγορευτικά μέτρα σύμφωνα με τους κανόνες του εθνικού δικαίου
  • Υπόθεση C-81/12, Asociatia Accept κατά Consiliul National pentru Combaterea Discriminarii
    • Η Οδηγία απαγορεύει την εθνική νομοθεσία δυνάμει της οποίας οι κυρώσεις είναι αμιγώς συμβολικές και, υπό ορισμένες περιστάσεις, θα μπορούσε να συντρέχει παραβίαση της Οδηγίας, εάν σε περίπτωση διακριτικής μεταχείρισης η προειδοποίηση αποτελεί τη μοναδική πιθανή κύρωση.